Ik ben Laura Aarts (29), keepster van het Nederlands waterpolodamesteam. Ik ken Sandra al van mijn jongere jaren, toen ik net was aangesloten bij het seniorenteam. In die periode hebben we een kort traject gehad en een paar jaar later volgden opnieuw een aantal gesprekken, waarin ik haar begeleiding nodig had bij het maken van belangrijke keuzes op het gebied van topsport en mijn maatschappelijke carrière. Toch waren het niet deze trajecten waarin ik, met hulp van Sandra, de grootste stappen heb gezet richting de persoon die ik wil zijn en nu ben.
In 2024 plaatste ik mij samen met het team voor de Olympische Spelen in Parijs. In aanloop naar en tijdens die periode gebeurde er veel in mijn persoonlijke leven, zowel als sporter als mens. Ik ben altijd iemand geweest die veel zelf oplost. Ik was de stoere, dominante keepster die met iedereen goed overweg kon, maar mensen nooit echt dichtbij liet komen. Ik sprak weinig over mijn gevoelens en behoeftes en hield veel voor mezelf.
Laura Aarts
Juist daar ging het voor mij mis tijdens de Spelen. Het ging niet goed met mij, zowel in als buiten het water, en ik kwam in een neerwaartse spiraal terecht. Ik sloot iedereen buiten en trok me steeds verder terug in mijn eigen wereld. Ik was geen goede teamgenoot meer. Ondanks het winnen van een bronzen medaille voelde ik me diep ongelukkig. Op de dag van de terugreis naar Nederland heb ik Sandra opgebeld. Twee dagen later zat ik bij haar in de praktijk.
Wat het traject met Sandra voor mij zo waardevol maakte, is dat we niet aan de oppervlakte bleven. We zijn echt gaan kijken naar patronen die mij ooit hebben geholpen, maar me nu juist in de weg zaten. Een van de belangrijkste lessen die ik heb geleerd, is om liever te zijn voor mezelf. Daarnaast ontdekte ik dat ik vaak te veel verwachtte van anderen, omdat ik zelf heel observerend en zorgzaam ben, dacht ik onbewust dat anderen ook vanzelf moesten begrijpen wat er in mij omging. Maar zolang ik mij niet echt openstelde, was dat geen realistische verwachting.
Sandra hielp mij niet alleen om die patronen te herkennen, maar gaf mij ook concrete handvatten om mijn gevoelens en behoeftes beter te leren uitspreken en daardoor belemmerende patronen te doorbreken. Dat heeft een enorm verschil gemaakt. Ik heb geleerd dat openheid geen zwakte is, maar juist de sleutel tot echte verbinding. Als ik denk aan de mensen die nu dicht bij mij staan voel ik vooral veel dankbaarheid.
Sandra hielp mij niet alleen om die patronen te herkennen, maar gaf mij ook concrete handvatten om mijn gevoelens en behoeftes beter te leren uitspreken en daardoor belemmerende patronen te doorbreken. Dat heeft een enorm verschil gemaakt. Ik heb geleerd dat openheid geen zwakte is, maar juist de sleutel tot echte verbinding. Als ik denk aan de mensen die nu dicht bij mij staan voel ik vooral veel dankbaarheid.
Het traject met Sandra was intens en niet altijd makkelijk, maar ik kan met oprechte trots zeggen dat ik het ben aangegaan. De tools die ik van haar heb geleerd, neem ik de rest van mijn leven mee. Niet alleen in de sport, maar vooral als mens. Wat dit traject mij heeft opgeleverd, gaat veel verder dan alleen beter functioneren als topsporter. Het heeft mij\ geholpen dichter bij mezelf te komen en van daaruit ook dichter bij de mensen om mij heen.
“Want een gelukkig mens levert uiteindelijk ook betere prestaties”.